Hi-Media

Autor Wątek: Mammillaria huntiana, a new species, endemic, Tamaulipas, México  (Przeczytany 2663 razy)

Eugen

  • Moderator
  • Hodowca
  • *****
  • Wiadomości: 486
  • Reputacja: 16
    • Zobacz profil
Mam przed sobą Journal of the Mammillaria Society, 2014, 54 (2): 42 - 55 w całości poświęcony ostatniemu odkryciu meksykańskich naukowców - Mammillaria huntiana.
Przygotowuję w oparciu o ww biuletyn prezentacji na Forum tej nowej mamilarii.
Mammillaria wykazuje duże  powinowactwie  do Mammillaria winterae i M. roseoalba.
Za kilka dni więcej.

Pozdrawiam
EUGEN
PTMK o/śląski

Oficjalne forum Polskiego Towarzystwa Miłośników Kaktusów


hen_s

  • Członek PTMK
  • Super Hodowca
  • **********
  • Wiadomości: 1364
  • Reputacja: 24
    • Zobacz profil
Odp: Mammillaria huntiana, a new species, endemic, Tamaulipas, México
« Odpowiedź #1 dnia: Lipiec 28, 2014, 16:37:36 »
Ciekawe - dość dawno o jakiejś nowej mammillarii nic nie było. Czekam na obiecaną prezentację.  :)

Eugen

  • Moderator
  • Hodowca
  • *****
  • Wiadomości: 486
  • Reputacja: 16
    • Zobacz profil
Odp: Mammillaria huntiana, a new species, endemic, Tamaulipas, México
« Odpowiedź #2 dnia: Sierpień 12, 2014, 11:42:39 »
Obiecane kilka słów o Mammillarii huntiana

W ramach studium nad występowaniem kaktusów obszaru chronionego Altas Natural Cumbres (Natural Protected Area Altas Cumbres), w pobliżu Ciudad Victoria,  Tamaulipas (García-Morales 2009;. García-Morales i wsp.), zebrano kilka ciekawych okazów mammillarii, wyróżniających się cechami  i dużym podobieństwem do Mammillaria winterae i M. roseoalba. Na podstawie obserwacji w  środowiski naturalnym i  zasięgu występowania ich najbliższych krewnych zaproponowali uznać go za nowy gatunek: Mammillaria huntiana García-Mor., Gonz.-Bot. i  A. E. Estrada sp. nov.

Miejsce występowania
: Meksyk, Tamaulipas,Okręg  Wiktoria, miejscowość: El Huizachal, na małych skalistych  wzgórzach. Skał magmowe okresu górnej jury, w niskiej trawie na wysokości pomiędzy 950 - 1000 m.npm.
Zdeponowano w zielniku Museo de Historia Natural de Tamaulipas.

Etymologia: nazwa nowego gatunku jest dedykowana dla uczczenia angielskiego botanika Davida R. Hunt, za jego istotny wkład do rozwoju wiedzy o systematyce i  taksonomii rodziny Cactaceae, a szczególnie do rodzaju Mammillaria w Meksyku.

Taksonomia
Mammillaria huntiana wydaje się być ściśle powiązane z M.roseoalba Boed., a szczególnie z M.winterae ssp. aramberri Hunt, z którym nowy gatunek wykazuje kilka wspólnych cech morfologicznych, takich jak środowisko występowania roślin, kolor i kształt brodawek, układ cierni, kolor i kształt kwiatów, rodzaju i koloru owoców i nasion.

Jednak ten nowy gatunek łatwo odróżnić od M. winterae ssp.aramberri i M. roseoalba po większych wielobarwnych kwiatach, które mają długość 20-40 mm, średnicy 25-35mm, kwitnie luty – kwiecień. Ma większe czerwone owoce 22-35 mm x 5-9 mm, rozmiar cierni, kolor i rozmieszczenie ich w areolach. Nasiona są 1mm długości, jasno brązowe i owalne. Zwłaszcza kolor epidermy - który jest ciemno zielony do niebieskawego, z obszarami czerwonego aż do purpurowego. Z drugiej strony, M. huntiana wykazuje ogół 5-6 cierni i rzadko 4 ciernie umieszczonych w areoli; M. roseoalba i M. winterae subsp. aramberri ma od 4 do 6 cierni bez względu na wielkość i wiek roślin, zawsze u podstawy ma kolor czerwony, tymczasem M. huntiana nie tworzy u podstawy czerwonych cierni. Nasiona między porównywanymi taksonami mają różnice, M. roseoalba i M. winterae ssp. aramberri o kształcie gruszkowatym a M. huntiana i owalne.
Zasięg i zakres powiązań Mammillaria huntiana z dwoma bardzo podobnymi taksonami ustalą prowadzone badania filogenetycznych które obejmuą wiele innych powiązanych grup taksonów które dzielą bliski geograficznie teren.

Dysrtbucja i ochrona

Izolacje i zasięg endemizmu występuje Mammillaria huntiana  zasługuje na uwagę bo występuje jedynie w małej dolinie wsród niskich wzgórz zbudowanych z metamorficznych skał magmowych z górnego okresu jurajskiego, w głównym rdzeniu formacji geologicznej Huizachal-Peregrina (Carrillo-Bravo, 1961), występuje na wysokości pomiędzy 950 m. npm. a 1000 m. npm. Najbliższą geograficznie jest Mammillaria roseoalba, endemit z doliny Jaumave. Tymczasem M. huntiana wydaje się być bardziej związane morfologicznie M. winterae ssp. aramberri, innym górskim endemitem z dolina w pobliżu Aramberri Valley, w stanie Nuevo León, około 70 km. w lini prostej od występowania M. huntiana. Kolejny wspólna cecha przy porówynaniu taksonów to jest prawie zazwyczaj roślina spłaszczona i o pogrubionym systemów korzeniowy, podobny do taksonów kompleksu M. heyderi.

Obszar rozmieszczenie Mammillaria huntiana jest ograniczony do wymienionej geologicznych formacja skał i gleb na terenie Valle de El Huizachal, występują tutaj niskie wzgórza z krótkimi trawami i rozproszoną roślinnością, a także kilka gatunków kaktusów, jak: Ariocarpus trigonus, Echinocereus pentalophus, E. viereckii, Myrtillocactus geometrizans, Opuntia engelmannii ssp. lindheimeri, O. leucotricha, O. stricta, Stenocactus multicostatus i Stenocereus griseus. Całkowita liczba osobników powinna liczyć kilka tysięcy na konkretnym siedlisku gdzie te rośliny zostały znalezione.

   Obszar ten jest obecnie przedmiotem wielu zagrożeń, odkrywkowe górnictwo, wypas bydła, które ma wpływ na pierwotne rozmieszczenie tego nowego gatunku, mimo że obszar ten został sklasyfikowany jako Teren Specjalnej Ochrony Obszarów Paleontologiczno-Geologicznego i Obszar Chroniony. Zwrócono się do władz lokalnych o egzekwowanie prawa na rzecz ochronymiejsca  w tym zagrożonych gatunków endemicznych.

Zdjęcia, mapka i tłumaczenie opisu z biuletynu „Journal of the Mammillaria Society, 2014, 54 (2): 42 – 55”



1. Mapa dystrybucja Mammillaria huntania i powiązanych z nią taksonów.
2. M. huntiana w siedlisku.

Eugen
PTMK O/Śląski


hen_s

  • Członek PTMK
  • Super Hodowca
  • **********
  • Wiadomości: 1364
  • Reputacja: 24
    • Zobacz profil
Odp: Mammillaria huntiana, a new species, endemic, Tamaulipas, México
« Odpowiedź #3 dnia: Sierpień 13, 2014, 18:00:54 »
Ładna i ciekawa. Takie wciąż lubię choć mammillarii już u mnie (prawie) nie ma.  :)