Hi-Media

Pokaż wiadomości

Ta sekcja pozwala Ci zobaczyć wszystkie wiadomości wysłane przez tego użytkownika. Zwróć uwagę, że możesz widzieć tylko wiadomości wysłane w działach do których masz aktualnie dostęp.


Wiadomości - chromat

Strony: [1] 2
1
Spotkania / Odp: Spotkania Oddziału PTMK O. Lublin
« dnia: Grudzień 25, 2017, 22:10:00 »
Nie wiem czy to dobre miejsce ale nas można spotkać też na FB https://www.facebook.com/ptmklublin/
Ostatnio uruchomiliśmy Kanał na YT Lublin Cactus Team
Mamy dwa krótkie filmy "promo"
Kaktusy Mrozoodporne
https://www.youtube.com/watch?v=uOGIbsU8R6c
Kaktusy i inne sukulenty w Ogrodzie Botanicznym UMCS Lublin
https://www.youtube.com/watch?v=XKH4EziQzjM
W przyszłym roku powinny pojawić się poważniejsze produkcje 8)

2
To co mnie zainteresowało

Haworthia xiphiophylla(decipiens var. xiphiophylla sesu Bayer) Mentz Dam
ciekawa forma
 
Haworthia decipiens (ES3803)
 
Haworthia arachnoidea (var. aranea?)  Oudtshoorn
 
Haworthia bolusii var. blackbeardiana
 
Ciekawa forma Gasteria ellaphieae o długich i wąskich liściach.
 
 

mały opis
http://haworthia.blogspot.com/2015/05/spotkanie-plenerowe-ptmk-lublin-u.html
Więcej zdjęć oraz amatorski filmik na fanpejdżu https://www.facebook.com/ptmklublin

3
Mała fotorelacja ze zwiedzania nowej szklarni, obiekt nie duży ale w pełni profesjonalny  ;D No i miło było pogadać o naszych "chwastach" przy grillu  8)



 

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

4
Ciekawe strony www / Odp: PTMK Lublin + własna
« dnia: Styczeń 14, 2015, 15:16:22 »
Dopiero zauważyłem wasze komentarze  :o
Po czasie ale dziękuje za miłe słowa  ;D

5
Wystawy / Odp: Wystawa PTMK O. Lublin 2014
« dnia: Sierpień 15, 2014, 18:01:03 »

Foto relacja  8)

 
 
 
 
 
 

 
 
 
 
 


 
 

6
Ciekawe strony www / Odp: PTMK Lublin + własna
« dnia: Marzec 26, 2014, 19:10:21 »
Dzięki Heniu - nowy rok, nowe rośliny wydarzenia, pewnie będzie się działo, a najszybciej się można o tym dowiedzieć z FB  :P

7
Rozmnażanie / Odp: Wysiew zimotrwałych
« dnia: Listopad 25, 2013, 20:41:14 »
Witam
O to mi chodziło, super!
Podstawę będzie stanowić pumeks i żwir, wychodzi mi dobrze cenowo 4,95zł za 2 litry, (Pemza 6+11 poczta za 1L). Trochę ściółki iglastej ale do niej dodam trochę gliny, ściółka strasznie pylista (ilasta) to glina powinna ładnie wiązać. Całość zwapnuje np. dolomitem. Popiołu nie zdobędę mieszkam w bloku  ;)

Właściwie to zastanawiałem się nad tym perlitem i coś w tym musi być, że nikt go nie podaje w składach podłoży, więc i ja nie będę stosował i zostawię go dla moich sukulentów.

Dziękuje za cenne rady, nic mi nie pozostaje jak tylko czekać na nasiona.

8
Rozmnażanie / Odp: Wysiew zimotrwałych
« dnia: Listopad 24, 2013, 17:43:08 »
Dziękuje Panie Piotrze, rady te są dla mnie bardzo cenne 8)
Nasiona od Dohanalika zapewne będę miał po nowym roku czyli w środku zimy.
Wydaje mi się, że najskuteczniej będzie jak podzielę je po połowie. Część zostawię " na łasce losu" i pod przykryciem wystawie na balkon by się naturalnie mroziły. A drugą połowę spróbuje wysiać wiosną, tu pokuszę się o skaryfikacje. ( no chyba, że zacznę doświetlać to zabiegi wykonam wcześniej)

W Kaktusy i Inne No. 1 vol. 3 pisze Pan o substracie składającym się z żwiru(60%), ziemi wapiennej(30%), ściółki leśnej(10%) oraz perlitu/puneksu. "podłoże stosowane to wysiewów nasion powinno mieć taki sam skład, jaki używamy do dorosłych roślin"
Widzę tu pewne uzasadnienie, ponieważ podobną zależność obserwowałem u sukulentów, tak uprawiane siewki lepiej i szybciej podejmowały wzrost po przepikowaniu.

Nie będę miał możliwości zdobycia ziemi wapiennej( ani zwapnowanej bukowej o której jest mowa) czy można ją czymś zastąpić?
Pytam, też w kontekście dorosłych roślin, w moich okolicach mam tylko less lub piaszczysto-gliniastą, czy po zwapnowaniu można ją zastosować?

Rozumiem, że wszystkie rośliny o których tu mówimy w uprawie na własnych korzeniach powinny mieć podłoże o odczynie lekko zasadowych i znaczący jest dodatek wapnia?

Zastanawiam się też czy zamiast żwiru nie zastosować Pemze ten pumeks daje odczyn pH 7-8,5( ziarna 5-8mm). Natomiast praktycznie pod ręką mogę kupić pumeks "ogrodniczy" ( taki z przeznaczeniem do storczyków) 3-8mm, podobno pH neutralne.

 Czy takie podłoże składające się z było by ok ?
60% drenaż/ żwir
30% "ściółka leśna zwapnowana ( w moim przypadku dość ilasta)
10% perlit/wermikulit

9
Ciekawostki / Odp: Rodzaj Gasteria
« dnia: Listopad 24, 2013, 16:38:55 »
w brew pozorom Gasterie to całkiem zróżnicowana grupa roślin występujących na zróżnicowanych stanowiskach  :)

10
Rozmnażanie / Odp: Wysiew zimotrwałych
« dnia: Listopad 21, 2013, 22:22:54 »
Witam
Dziękuje Panie Piotrze za odpowiedź  ;)
Przyznaje się bez bicia że w tym temacie jestem zielony i mam doświadczenie w siewie gasterii/haworsji i ...kilku "ciepłolubnych" kaktusów, największy kłopot mam z dotarciem do jednoznacznych informacji o siewie maihuenia/maihueniopsis.

co do przetrwania na skalniaku.
Sklaniak już mam ale jest z przeznaczeniem pod sempervivum i saxifraga, te rośliny o których pisałem jeśli mi coś z nich wyjdzie bym raczej chciał umieścić w zimnym inspekcie lub małej szklarence z poliwęglanu jaką mam zamiar postawić w przyszłym roku.

domówiłem kilka porcji pediocactusów i sclero, trafiłem na takie prezentacje
http://www.youtube.com/watch?v=MGG2-YpGDWA
http://www.youtube.com/watch?v=cnQun6KgjpA

Co sądzi Pan o Takiej metodzie skaryfikacji i przygotowaniu nasion przed siewem? bardziej jest skuteczna od "zarażania/rozmrażania" ?

pozdrawiam Krzysiek

11
Ciekawostki / Odp: Rodzaj Gasteria
« dnia: Listopad 19, 2013, 21:47:36 »
Dzięki, cieszę się  ;)

12
Rozmnażanie / Odp: Wysiew zimotrwałych
« dnia: Listopad 17, 2013, 21:51:12 »
Witam
Ostatnio zainteresowałem się "mrozakami" i zamierzam coś w tym kierunku podziałać, jako, że jestem "sałaciarz" to proszę coś Panowie doradźcie. Nasiona będą od Dohnalika, wybrałem to co mi się tak na prawdę podobało  ;D



NEOBESSEYA
470.07 asperispina MZ 362 Ascension NL 25
470.08 asperispina RS 339 Las Crucitas NL 10 
470.09 asperispina GL 046 San Juanito 10 
470.40 misouriensis Hoolbroock Az ** 25 
470.45 misouriensis Lubbock Co. Tx ** ) 10 
470.50 misouriensis SB 205 Sandoval Co NM *** 25 

echinocereus
265.330 coccineus SB 298 - oranž.květ 25
265.323 coccineus var.?RS 2113 Richfield Ut 10
265.260 chloranthus v.rusanthus HK 369 Brewster Co 25
265.1727 viridiflorus LB 564 Boulder Co. Col*** 10
265.1718 viridiflorus DJF 931.1 Logan Co. Col *** 25
265.1357 reichenbachii JM 166 Mountain Home Tx 25
265.1360 reichenbachii SB 941 - husté b.trny, v.růž. kv. **


MAIHUENIOPSIS
428.20 bruchii RS 1448 Talabre 3200 m Ch 25



DS-014170 CYLINDROPUNTIA
whipplei ( Engelm. & J.M.Bigelow ) F.M.Knuth in Backeb. & F.M.Knuth Kaktus-ABC [Backeb. & Knuth]
124. 1936 [12 Feb 1936] / namely also Whipple's Cholla , the flowers are a beautiful green-yellow , nice
clustering stem , long mostly white strong centrals /
PSCA 52 Navajo County , Arizona , USA



DS-013438 MAIHUENIA
patagonica BRACHYDELPHYS FORM SENSU KARL MORITZ SCHUMANN EXTRA ROBUST STEM
WITH RADIANTLY YELLOW TILL ORANGE SPINES , SOUTH MENDOZA AREA / till 2 meters clustering
stem with robust heads , strong mostly yellow till radiantly orange long centrals , LARGE SEEDS /
KVV 1025
BORDER AREA NEUQUEN - MENDOZA PROVINCES 2 - Ranquil del
Norte III. KM 2,3 / in curve near small indios monument / alt. 1561 m , p.
Mendoza , Argentina
20s


DS-013447 MAIHUENIOPSIS
darwinii PLATYACANTHUS SENSU BRIAN BATES BB 1313.03 SPECIAL VERY FLAT CENTRALS
HARD SPINED NICE FORM / clustering stem with very flat strong brown orange centrals , yellow till
orange flower , growing with Austrocactus hibernus /
KVV 1027
Las Lenas into Los Moles I. / in left side plains into hills / alt. 2160 m , p.
Mendoza , Argentina
20s

DS-014063 MAIHUENIOPSIS
boliviana ( Salm-Dyck ) R.Kiesling Darwiniana 25: 207. 1984 25: 207 1984 ROBUSTIOR EL INFERNILLO
TUCUMAN MOUNTAIN AREA WHITE YELLOW TILL DARK BROWN SPINED MULTICLUSTERING
MOUNTAIN LARGER HEADS DIFFERENT FORM / very compact till 50 CM diameter nice multiclustering
robust plants , LARGER ROBUSTLY HEADS , long white till brown CURVED centrals, bright green till
silver body , mostly DARK ORANGE LARGE FLOWER , growing between stones with nice VIOLET
FLOWERING Airampoa corrugata form with very special DARK COLOUR OF FLOWER in rock hills /
KFF 1309
El Infernillo / right side in top large hill , plants between stones / alt. 2963
m , p. Tucuman , Argentina
20s

DS-013913 MAIHUENIOPSIS
ovata NICE COMPACT CLUSTERS MOUNTAIN FORM , YELLOW TILL DARK ORANGE NICE
FLOWERING FORM / white yellow till brown flat centrals , small heads , clustering compact stem ,
growing with PYRRHOCACTUS HORRIDUS V. ROBUSTUS FORM VEGASANUS SENSU KAREL KNIZE
NICE SPINED MOUNTAIN TAXON nearly centro village /
KFF 1121
Las Vegas I. / mountain village , right hills near centro village / alt. 2010 m
, p. Mendoza , Argentina
20s

13
Ciekawostki / Odp: Rodzaj Gasteria
« dnia: Listopad 17, 2013, 21:23:05 »
CD
Bardzo ciekawą Gasterią jest G.pulchra. Pochodzi z Hankey i Patensie w dolinie rzeki Gamtoos (2).  Ma długie, wąskie, ostro, zwykle gęsto cętkowane, ozdobne liście, ich powierzchnia jest gładka i podobna do faktury G.bicolor var.liliputana. Na wierzchołku liścia na bocznej krawędzi mogą występować ząbki ale nie jest to stała cecha. Zwykle rośnie pojedynczo lecz z czasem wydaje boczne odrosty. Dorasta do 20-36 cm wysokości. Młode rośliny mają liście ułożone naprzeciwlegle i szybko wytwarza się rozeta. Występuje na glebach lekko kwaśnych. Podczas suszy liście mogą przebarwiać się na czerwono.

Jeżeli byśmy szukali najbardziej nietypowej i zarazem „najdziwniejszej” gasterii była by nią Gasteria rawlinsonii. Porasta ona kamieniste urwiska w Baviaanskloof w Prowincji Przylądkowej Wschodniej.  Niezwykłość jej polega na tym, że  jest to jedyny gatunek Gasterii o zwieszających się pędach, które mogą osiągnąć od podstawy do jednego metra długości.(23)  Tony Roberts(24) podaje, że  w Gert Smitskloof ( Studtis, Baviaanskloof) rośliny zajmują nie tylko stanowiska ocienione ale również słoneczne, osiągają do dwustu liści przy prawie dwóch metrach długości. Liście są wąskie, nieco w kształcie sierpa (sierpowatych), zakrzywione na końcach i mierzą do 8cm długości przy 2,5cm szerokości. Są zielone, zielono brązowe do czerwono-zielonych. Zajmuje zacienione stanowiska na pionowych ścianach, gleba jest tam uboga w składniki pokarmowe, jest piaszczysta. Znane są formy o liściach naprzeciwległych jak i o ułożeniu spiralnym.

Ostatnim gatunkiem jaki chciał bym omówić jest Gasteria vlokii. Występuje ona w  Groot Swartberg, na północ od Oudtshoorn w Prowincji Przylądkowej Zachodniej(2). Rośliny występują pojedynczo lub w małych grupach zaklinowane w szczelinach i płytkich kieszeniach skalnych w piaszczystej humusowej glebie ( pH  4,1 ) o niskiej zawartości substancji pokarmowych. Przy silnym nasłonecznieniu liście czerwienieją. Klimat jest chłodny w zimie ze sporadycznymi opadami śniegu. Natomiast, lato jest gorące, ale chłodne są noce . Opady deszczu, średnio około 800 mm rocznie, występują w okresie zimowym i letnim, z tendencją do suchego lata(23). Pomimo całkiem sporych opadów podłoże skalne szybko wysycha tworząc półpustynne siedlisko. Obszar na jakim bytuje to wrzosowiska (fynbos), który jest narażony na letnie pożary.  Pojedyncze rośliny dorastają do 14cm średnicy. Gatunek ten jest blisko spokrewniony z G.ellaphieae, lecz w przeciwieństwie do niego liście są szersze oraz gładkie, na brzegach ze sporadycznymi guzkami. Bardzo atrakcyjna roślina, która może być ozdobą każdej kolekcji.

Literatura
1. http://www.academia.edu/2585101/Molecular_phylogenetics_of_Alooideae_Asphodelaceae_
2. Van Jaarsveld, E.J. 2007. The genus Gasteria, a synoptic review. Aloe 44: 4, 83-97.
3.Ernst van Jaarsveld 2005 Gasteria acinacifolia http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasteracina.htm
4. http://haworthia.blogspot.com/2011/07/gasteria-armstrongii.html
5.Ernst van Jaarsveld 2011 Gasteria armstrongii http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasteriaarm.htm
6.http://www.cactus-art.biz/schede/GASTERIA/Gasteria_bicolor/Gasteria_bicolor_bicolor/Gasteria_bicolor.htm
7. Ernst van Jaarsveld  2013 Gasteria baylissiana http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasteriabaylis.htm
8. Ernst van Jaarsveld  2012 Gasteria brachyphylla
http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasteriabrachy.htm
9.Ernst van Jaarsveld 2012 Gasteria carinata http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasteriacarinata.htm
10. Ernst van Jaarsveld 2011 Gasteria doreeniae http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasteriadoreen.htm
11.  Ernst van Jaarsveld 2011 Gasteria ellaphieae.
http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasteriaellaph.htm
12. Krzysztof Czubacki 2011  Gasteria ellaphieae.
http://haworthia.blogspot.com/2011/06/gasteria-ellaphieae.html
13.Sean Gildenhuys The World of Succulents 2006 Aloe Vol43, No4, s.69
14. Ernst van Jaarsveld 2013 Gasteria excelsa http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasteriaexcelsa.htm
15. Ernst van Jaarsveld 2009 Gasteria glauca
http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasteriaglauca.htm
16. Ernst van Jaarsveld  2006 Gasteria glomerata
http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasterglom.htm
17.  Ernst van Jaarsveld 2003 Gasteria polita
http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasteriapolit.htm
18 http://kbd.kew.org/kbd/detailedresult.do?id=342906
19. Johan Baard Gasteria polita, an endangered succulent from South Africa Cactus World Vol30(3)s.159-161 http://www.sanparks.org/docs/conservation/scientific/coastal/article29.pdf
20. Ernst van Jaarsveld 2005 Gasteria pillanisii
http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasterpill.htm
21. Krzysztof Czubacki 2013 Gasteria pillansii
http://haworthia.blogspot.com/2013/04/gasteria-pillansii.html
22.Ernst van Jaarsveld 2012 Gasteria pulchra http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasteriapulchra.htm
23.Ernst van Jaarsveld 2009  Gasteria rawlinsonii
http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasteriarawlin.htm
24.Tony Roberts 2012 Gasteria rawlinsonii in the Baviaanskloof The Cactus Explorer ISSN 2048-0482 Number 3 February 2012 http://www.cactusexplorers.org.uk/Explorer3/Cactus%20Explorer%203_complete.pdf
25.Russell Scott 2009 Gasteria rawlinsonii  - ten years on, Haworthiad Vol23 Issue2  s.4
26.Ernst van Jaarsveld 2010 Gasteria vlokii http://www.plantzafrica.com/plantefg/gasteriavlokii.htm

Mam nadzieje, że komuś się to przyda i nie łamię regulaminu  ;D
Pozdrawiam
Krzysiek
Oddział Lublin

14
Ciekawostki / Odp: Rodzaj Gasteria
« dnia: Listopad 17, 2013, 21:20:13 »
Jeżeli ktoś kiedykolwiek miał do czynienia z jakąś gasterią to można śmiało stwierdzić, że była to Gasteria carinata. W naszym kraju to chyba najpopularniejszy gatunek. Szeroko rozpowszechnionym gatunkiem  w południowej części Prowincji Przylądkowej Wschodniej; na  południu Riviersonderend i Gróry Langeberg,  z Hermanus na zachodzie do Mossel Bay na wschodzie. Zasiedla górzyste tereny do wysokości 300m, formacje skalne składają się głównie z łupków ( Bokkeveld Group, Cape Supergrupa ) i wapienia (Bredasdorp). Niedaleko Mossel Bay rośliny rosną bardzo blisko morza . Na tych terenach opady wynoszą średnio rocznie  300-500 mm. Występują zimą i latem , ale jest tendencja do suchego lata. Zimy są umiarkowane, a jeśli mróz występuje, jest niewielki . Rośliny rosną w małych gęstych grupach , prawie zawsze w ochronie ziół i krzewów, są dobrze zamaskowane i trudne do zlokalizowania .(9) Gasteria carinata jest bardzo zmiennym gatunkiem zarówno jeśli chodzi o rozmiary samych roślin jak i kształt, wielkość liści. Znane są dwie odmiany, jedną z nich jest Gasteria carinata var. glabra, która występuje w dorzeczu rzeki  Gouritz.  Liście ma gładkie, trójkątne u osobników dorosłych. Do bardziej popularnych odmian należy G.carinata var. verrucosa.  Jaarsveld(2) pisze, że to rozróżnienie pomiędzy var. carinata i var. verrucosa nie zawsze jest jasne, oraz, że istnieją liczne formy pośrednie, zwłaszcza w De Hoop pobliżu Bredasdorp. Liście zwykle pozostają naprzeciwległe i są gęsto pokryte jasnymi guzkami. Gasteria retusa do 2007 roku była uważana za jedną z odmian G.carinata, Jaarsveld(2) opisuje ją już jako samodzielny gatunek ze względu na falisty kształt liści, tępo zakończony, pokryty wyraźnymi dużymi guzkami inna jest też budowa okwiatu. Ponadto, odrębność dystrybucji  w obrębie doliny rzeki Breede (na niższych stokach górskich Karoo) nie odpowiada typowym stanowiskom G.carinata.

Szczególnie atrakcyjnym gatunkiem o mięsistych korzeniach, tworzącym małe rozety(do 14cm) jest Gasteria ellaphieae. Jej liście są trójkątne. Natomiast,  kwiatostan może być rozgałęziony i pokrywa go wiele niedużych pomarańczowo-różowych kwiatów. Występuje w dolinie rzeki Kouga w szczególności w okolicy tamy Kouga Dam. Otaczają ją góry zbudowane z piaskowców kwarcytowych mierzące 600-800m npm. Gatunek ten zasiedla zbocza średnio na wysokości 450 do 700m npm, szczeliny skalne, lub pod osłoną kolczastych krzewów.(2,11,12)Gatunek ten podobnie jak G.retusa jest wrażliwy na infekcje grzybowe(Fusarium) korzeni (2).
Blisko związaną z  G.ellaphieae jest Gasteria glauca. Podobnie jak tej pierwszej obszar wstępowania ograniczony jest  do regionu rzeki Kouga. Porasta szczeliny skalne, w wąwozie przyległym do Guerna Kop. Gleba jest tam słaba o podstawie silnie mineralnej kwarcytowego piaskowca pH 6,4. Opady deszczu występują zarówno podczas zimy (zimne fronty) i latem (głównie opady burzowe) i wynoszą około 500-600 mm rocznie. Średnia dzienna maksymalna temperatura wynosi około 26 ° C, a średnia dzienna temperatura minimalna wynosi około 11 ° C Gasteria glauca  ma liście sino zielone, pokryte delikatnymi guzkami. Młode rośliny mają liście gładkie i ułożone naprzeciwlegle, przez co mogą przypominać G.glomerata, natomiast u dorosłych tworzy się ładna rozeta. G.glauca daje dużo bocznych odrostów szybko tworząc ładne skupiska do 25cm średnicy. Na tym samym stanowisku występuje jeszcze jeden ciekawy przedstawiciel rodzaju o którym warto wspomnieć – Gasteria glomerata. Jaarsveld (15) podaje, ze jest spokrewniona z G.glauca. Bardzo ładna miniatura o sinozielonych liściach, które sprawiają wrażenie szorstkich w dotyku. Ten gatunek zawsze ma liście naprzeciwległe. Pojedyncza roślina osiąga maksymalnie około 10cm średnicy, zazwyczaj mniej. Liść szeroko jajowaty ostro zakończony lub owalny, u ich podstawy wysteruje jasny charakterystyczny pasek. Obecnie oba gatunki zarówno G.glomerata jak i G.glauca są stosunkowo łatwo dostępne i co raz bardziej popularne, ze względu na łatwą uprawę.

Najczęściej piszę się o gasteriach w kontekście roślin zajmujących niedużo miejsca polecanych do uprawy parapetowej wręcz, ogólnie jest to prawdą. Jest natomiast jeden gatunek który rośnie na tyle duży, że mogę go polecić jedynie do uprawy szklarniowej. Gasteria excelsa jest jednym z największych znanych przedstawicieli rodzaju. Sean Gildenhuys (13) pisze, że pojedyncze rozety mogą dochodzić do jednego metra średnicy. Natomiast, Jaarsveld(2,14) opisuje rośliny osiągające maksymalnie 70cm średnicy. Kwiatostan może sięgać ponad półtora metra wysokości i znajduje się w nim nawet do stu pojedynczych zielonawych kwiatów. Gasteria excelsa jest szeroko rozpowszechnionym gatunkiem w Prowincji Przylądkowej Wschodniej, na południowy - zachód od Port Alfred do północny wschódu od rzeki Msikaba. Występuje często w nadmorskich lasach,  jak i daleko w głąb lądu. Znane są stanowiska na  wysokości 1400 metrów. Zasiedla różne rodzaje gleb pochodzących od łupków, skał osadowych w dolinach rzek, jak i piaskowców kwarcytowych.
Znane są trzy formy stanowiskowe; "Gaika" – posiadająca rozłożyste liście z  Stutterheim (Eastern Cape);"Nquancule" – forma ma bardzo ostry brzeg liści i rozwija się często na kamienistych rumowiskach; "Cala" – zwarta forma o trójkątnych liściach z okolic miejscowości  Cala (Eastern Cape)(14) Gasteria excelsa spokrewniona z  G. nitida który jest od niej mniejsza, liście są krótsze, a kwiaty jasno pomarańczowo-różowe. W kontekście „gigantów” warto wspomnieć o niezbyt znanej u nas Gasteria tukhelensis. Występuje wzdłuż nadmorskiej części KwaZulu-Natal, w rejonie zawsze ograniczonych do koryta rzeki  Tugela.


W 2001 (18) roku pojawiła się publikacja o nowym gatunku  - Gasteria polita, którą opisał Jaarsveld. Została odkryta przez leśniczego pana Rynhard Koka w Whisky Creek niedaleko Knysna w Prowincji Przylądkowej Zachodniej(17). W 2010 roku zostało odkryte drugie stanowisko tego rzadkiego gatunku (19) w De Vasslot Nature Reserve, 15km na południowy schód od Whiskey Creek. Pierwotnie Gasteria polita została odkryta na stanowisku, które znajdowało się na skraju lasu, gleba znajdowała się na podłożu skalnym. Johan Baard(19) pisze, że na na nowym stanowisku porasta ona przybrzeżne wrzosowiska (fynbos – na wybrzeżu oceanu), często suche północne stoki, gleba zawiera dużo luźnego piaskowca. Na tych obszarach często dochodzi do naturalnych pożarów.  Gasteria polita wydaje się, że toleruje szerokie spektrum światła, od półcienia do silnego, bezpośredniego nasłonecznienia. Rośliny osiągają maksymalnie 25cm średnicy, liście są krótkie, szerokie u podstawy, trójkątne. Początkowo u młodych roślin rosną naprzeciwlegle, lecz z czasem tworzy się ładna rozeta. Jest to stosunkowo nowy gatunek  i ciężko coś o nim więcej napisać ale już dostępny w jednej z zachodnich szkółek in vitro, występuje niewielka zmienność i w handlu jest kilka klonów ale wszystkie pochodzą od  Jaarsvelda.

Najdalej wysuniętym gatunkiem na zachód jest Gasteria pillanisii. Występuje w pasie 100 do 150 km w głąb wybrzeża nieco na południe od Clanwilliam , Republika Południowej Afryki , oraz na północ od Orange River w południowej Namibii. Siedliska są położone zarówno na poziomie morza jaki na maksymalnie 1000m na wyżynie Namaqualand. Na tym obszarze występują gorące lata do 40C, a opady są niskie od 25 do 200mm rocznie, duża część wilgoci pochodzi od zimnego prądu  na Oceanie Atlantyckim (Benguela), który płynie wzdłuż wybrzeża RPA ochładzając i wysuszając wybrzeże Namibii. Gleby składają się z zwietrzałych piaskowców, łupków są luźne i piaszczyste o odczynie pH 6.2-7.8. (20) Gasteria pillansii jest gatunkiem chętnie dającym boczne odrosty, w środowisku naturalnym tworzy zbite kępy nawet do jednego metra średnicy. Pojedyncza roślina osiąga maksymalnie 20cm wysokości i do 40 cm średnicy (zazwyczaj mniej). Liście są naprzeciwległe, nakrapiane nierównomiernie, choć czasami przebarwienia mogą układać się w nieregularne pasma. Kolorystyka od białawej przez odcienie beżu po jasną zieleń. Są kontrastowe do kolorystyki ciemnozielonego tła. Wierzchołek liścia charakterystycznie tępo   zakończony. Korzenie mięsiste.(21)  Jaarsveld(2) wymienia dwie odmiany var. ernesti - ruschii  i var.hallii. Obie te odmiany są jeszcze stosunkowo mało poznane.

15
Ciekawostki / Odp: Rodzaj Gasteria
« dnia: Listopad 17, 2013, 21:18:24 »
CD.

Gasteria acinacifolia została opisana przez Jacquin w 1811r,  nie jest pewne, kto pierwszy przywiózł ten gatunek do Europy. Jego próbki zostały pobrane w  Holandii  i przywiezione do Wiednia w 1809 roku. Ten okaz i cały zielnik został zniszczony w czasie II wojny światowej. Gasteria acinacifolia jest gatunkiem zagrożonym ze względu na rozwój budownictwa w Prowincji Przylądkowej Wschodniej(2,3). Jest gatunkiem dużym osiągającym do 60cm  średnicy, preferuje nadmorskie wydmy zajmuje stanowiska zróżnicowane od cienistych po w pełnym słońcu w Knysna w pobliżu East London(2).
 
Jednym z najbardziej popularnych ganków Gasterii w naszym kraju, obok G.carinata jest G.armstrongii. Blisko spokrewniona z G.nitida i przez wiele lat była uznawana za odmianę tego gatunku. Ernst van Jaarsveld po banianach DNA(2) podniósł odmianę armstrongii do rangi samodzielnego gatunku. Gasteria armstrongii występuje na ograniczonym obszarze w Renosterveld pomiędzy Jeffreys Bay i the Gamtoos River w Eastern Cape Province w RPA. Kolorystyka liści powoduje, że jest ciężka do dostrzeżenia w środowisku naturalnym.  Wierzchnia strona jest wypukła i pokryta nieregularnie rozrzuconymi guzkami, których kolorystyka jest w tej samej tonacji w stosunku do tła. Tego typu rośliny występują w okolicach Jeffries Bay ale można odnieść wrażenie, że na tym terenie zachodzi duża zmienność genetyczna w obrębie populacji . Natomiast w okolicach Humansdorp występują rośliny, które na liściach mają jaśniejsze brodawki w kontraście do tła. Rośliny rosną w pełnym słońcu lub są częściowo osłonięte pędami małych krzewów. Przybrzeżny klimat jest łagodny, zarówno latem, jak i zimą. Średnie opady wynoszą 400-500 mm rocznie i występuje w lecie, jak i zimą, ale istnieje tendencja do suchej zimy. Średnia roczna maksymalna dobowa temperatura wynosi około 22 ° C i średniej dziennej minimum około 12 ° C. (5)

Gatunkiem, który występuje najdalej na północny wschód jest Gasteria batesiana.  Występuje ona od rzeki Tukhela (Tugela) w północnej KwaZulu-Natal do doliny rzeki Olifants (Olifants River Valley) w prowincji Limpopo. Zasiedla tereny pokryte sawanną, w dolinach rzek o żyznych glebach o odczynie obojętnym. Do najbardziej znanych stanowisk zalicza się Gasteria batesiana var. batesiana pochodzącą z Barberton w Mpumalanga, jej liście ciemnozielone, prawie czarne. Na stronie .plantzafrica.com znalazłem informacje, że nie udało się powtórnie odszukać tego stanowiska, obecnie wszystkie rośliny pochodzą z uprawy. Do najciekawszych odmian tego gatunku należy Gasteria batesiana var. dolomitica zasiedla zbocza skalnych (dolomitowych)urwisk w dolinie rzeki Olifants w prowincji Limpopo. Bardzo atrakcyjna odmiana liście są pięknie cętkowane (biały, zielony i szary).

Jedną z najbardziej atrakcyjnych roślin w kolekcji może być Gasteria baylissiana. Występuje ona  pośród gęstej roślinności w Albany wzdłuż Witterivier,(wąwóz Witteberg w Suurberg), jest bardzo rzadkim gatunkiem w środowisku naturalnym, jego stanowiska obecnie występują w części Addo Elephant National Park. Zasiedla niedostępne strome siedliska, ponadto rośliny są dobrze zakamuflowane wśród ściółki oraz piaskowców są zatem trudne do wykrycia. Gleba jest uboga w składniki pokarmowe i ma odczyn kwaśny. Za najbardziej znane stanowisko uważa się okolice  Oudekraal.(2,7) To mały, bardzo ciekawy sukulent, o naprzeciwległych liściach gęsto pokrytych bardzo jasnymi guzkami. Kwiaty są czerwono – różowe. Ciekawą zdolnością tych roślin jest to, że potrafią w środowisku naturalnym rozmnażać się bardzo łatwo z fragmentów liści.  Rośliny w lekkim cieniu lub na stanowiskach słonecznych  mają krótkie zwarte liście ale te, w gęstym poszyciu  w większym zacienieniu wytwarzają liście znacznie dłuższe.(2)

Blisko spokrewnioną z  G. baylissiana jest Gasteria doreeniae, zakres jej występowania ogranicza się do Swartwaterspoort pobliżu Riebeeck East, (Eastem Cape). Rośnie na i tuż poniżej stromych klifów. Góry Swartwatersberg składają się z twardych kwarcytów (Witteberg Group, Cape Supergrupa). Przypomina G. baylissiana ale liście są gładkie, nakrapiane oraz szersze.(2,10)

Gasteria bicolor rośnie w szerokim zakresie siedlisk głównie w cieniu innych roślin. Występuje w Prowincji  Przylądkowej Wschodniej w okolicach Port Elizabeth. Ich nakrapiane liście sprawiają, że są one trudne do wykrycia w cieniu krzewów. Zwykle osiąga maksymalne rozmiary do 50cm wysokości. Liście mogą być ułożone spieranie lub naprzeciwlegle, są gładkie, błyszczące ciemnozielone z kremowym cętkowaniem, od 7 do 25 cm długości (w zależności od klonów) przez około 2,5 cm szerokości. W silnym nasłonecznieniu liście mogą nabierać czerwonej barwy.(6)

Gasteria bicolor var. liliputana jest endemitem występującym w Eastern Cape(Grahamstown). Porasta stanowiska cieniste, pośród kolczastych zarośli gdzie gleba jest płytka często kamienista, a jej podstawę stanowi piaskowiec. Klimat jest suchy oraz gorący, w zimie mróz jest niewielki albo nie występuje. W okresie letnim występują opady w przedziale 500-600mm, natomiast zimą zdarzają się sporadycznie zimne fronty przynoszące obfite opady. Gasteria bicolor var. liliputana jest w stanie przetrwać dość długi okres suszy. Jedną z ciekawych i bardzo rzadkich odmian G.bicolor w naszych kolekcjach jest G.bicolor var fallax. Została opisana w 2007 roku przez  Van Jaarsveld, E.J(2) tworzy gęste skupiska w zaroślach w Albany, na południe od Swartwaterspoort. Liście są długie i wąskie pojedyncze rośliny osiągają do 15cm szerokości i 1,2cm szerokości. Dość duża zmienność powoduje, że odróżnienie G.bicolor var fallax od var.liliputana może być kłopotliwe, jeśli nie znamy dokładnego pochodzenia naszych roślin.


W Klein Karoo ( Prowincja Przylądkowa Zachodnia ) powszechnie występuje G.brachyphylla. Jej liście są naprzeciwległe, gładkie i wypukłe, naskórek jest ciemnozielony z obu stron gęsto pokrywają je jasne plamki. Kwiatostanem jest grono, pojedyncze kwiaty są różowe. Rośliny osiągają „średnie” rozmiary do dwudziestu kilku centymetrów średnicy. Gasteria brachyphylla jest spokrewniona z G. disticha które rośnie w Robertson Karoo i ma chropowatą powierzchnię liści,  Jaarsveld (8) porównuje wręcz fakturę liści do papieru ściernego. Choć obie mają liście  w dwóch rzędach, natychmiast są rozpoznawane dzięki gładkiej, błyszczącej fakturze liści. Ze względu na swoje rozmiary bardzo atrakcyjna do małych kolekcji może być odmiana Gasteria brachyphylla var. bayeri. Liście jej osiągają zwykle mniej, niż 50mm długości i są mocno zaokrąglone. Zasiedla okoliczne wzgórza Badspoort pobliżu Calitzdorp (Klein Karoo) i jedno miejsce w pobliżu Vanwyksdor. Pisząc o G.brachyphylla i G.disticha warte odnotowania są w tym miejscu dwie odmiany tej ostatniej, które praktycznie nie są znane w naszych kolekcjach. Jaarsveld (2) wymienia  dwie  G.disticha; var.langebergensis  z Quarry Langvlei pomiędzy Worcester a Robertson oraz var. robusta z   Gamka Karoo (Nama-Karoo)pomiędzy Beaufort West i Merweville. Obie występują na glebach o podkładzie dolomitowym, są nieduże od 5 do 10cm średnicy, var. langebergensis ma charakterystycznie brzeg liścia 'ząbkowany' natomiast var.robusta liście są całkowicie gładkie, ciemnozielone.

Strony: [1] 2